Sanok

karpacz

zdrój

zakopane

pieniny

krynica

Sanok – to miasto położone w województwie Podkarpackim. Położna jest ma miejscowość w dolinie Sanu u stóp Gór Słonych które stanowią podgórze Bieszczadów. W Sanoku mieszka około 42 000 mieszkańców.Najstarsza wzmianka o grodzie w Sanoku, powstałym zapewne już w X w., pochodzi z Latopisu Hipackiego z 1150 r.; dotyczy zajęcia twierdzy przez króla węgierskiego Gejzę II. Wyprawa Gejzy II mówi o wielkim znaczeniu miejscowości we wczesnym średniowieczu. W połowie XII w. Sanok zajmował się tylko defensywą, ale był ważnym ośrodkiem administracyjnym.W 1339 r. książę halicki Jerzy Trojdenowicz ulokował tą miejscowość na prawie magdeburskim. W kolejnym roku po śmierci władcy, jego wnuk i spadkobierca, król Kazimierz III Wielki przyłączył je do Polski, potwierdzając jego prawa w 1366 i 1368 roku. Po śmierci Kazimierza III Wielkiego w 1370 r. przez kilkanaście lat Sanok należał do królestwa Węgier. Został odzyskany dla Polski w 1387 r. przez Jadwigę Andegaweńską i Władysława II Jagiełłę. W 1417 r. w Sanoku odbył się w kościele franciszkańskim ślub tegoż monarchy z jego trzecią żoną, królową Elżbietą Granowską. Po śmierci Jagiełły, na zamku sanockim zamieszkiwała z kolei jego czwarta żona, królowa Sońka Holszańska, a w latach 1555–1556 – królowa węgierska Izabela, córka Zygmunta I Starego oraz Bony.Od 1772 r. w wyniku I rozbioru Rzeczypospolitej Sanok znajdował się w zaborze austriackim, włączony początkowo do cyrkułu leskiego. Po reformie administracyjnej w 1864 r. miasto uzyskało status powiatowego i zostało siedzibą starostwa. W 1872 r. do miasta dotarła kolej żelazna. Pod koniec XIX w. odkryto w okolicy złoża ropy naftowej. Równocześnie nastąpił gwałtowny wzrost liczebności Żydów. W 1880 r. w Sanoku żyło ich tu ponad 2 tys. (42% ogółu mieszkańców). Żydzi zajmowali się głównie handlem drewnem, a pod koniec stulecia zainicjowali wydobycie ropy naftowej. Podczas I wojny światowej, w 1914 r. okupujący miasto rosyjscy żołnierze splądrowali żydowskie sklepy i domy. Miasto zostało odbite przez Austriaków w 1915 roku.Podczas II wojny światowej, we wrześniu 1939 r. Sanok zajęły wojska niemieckie. Do 22 czerwca 1941 r. miasto leżało na granicy między Generalnym Gubernatorstwem (dystrykt krakowski) a obszarami okupowanymi przez ZSRR. 9 sierpnia 1944 r. do Sanoka wkroczyły wojska sowieckie. Po wojnie miasto nabrało jednolitego charakteru narodowościowego; stało się tak za sprawą zagłady Żydów i wysiedlenia Ukraińców. W latach 60. i 70. XX w. nastąpił bardzo intensywny rozwój przemysłowy i demograficzny miasta, które potroiło swoją liczbę mieszkańców. Obecnie Sanok jest miastem przemysłowym jak i turystycznym. W Sanoku jest bardzo rozwinięty przemysł chemicznym. Powiat sanocki jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, rafineria oraz kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884.Komunikacja miejsca Sanoka pozawala dotrzeć w każdy zakątek miasta dzięki której ułatwiony jest transport dla zwiedzających jak i mieszkańców.W Sanoku oczywiście mamy możliwość skorzystania z noclegu na wiele sposobów b o w swojej bazie posiada: pola namiotowe, schroniska, domy wycieczkowe, hotele, motele i kwatery prywatne. Również w mieście istnieją obiekty sportowe takie jak: sztuczny tor jazdy szybkiej, sztuczne lodowisko, zespół pływalni, dwa stadiony sportowe. Obecnie w budowie jest jeszcze hala widowiskowo sportowa.

Na Orawce

Niedzica

Władysławowo

Karpacz

Zakopane

Darłowo

Orawka – to jest beskidzka i podtatrzański region geograficzno-historyczny położony w dorzeczu rzeki Orawy, gdzie należy do zlewiska Morza Czarnego. Teren obejmuje obszar ponad 1600 km kwadratowych , a jego granice oznaczają koniec krainy : od wschodu Pasmo Podhalańskie i Kotlina Nowotarska, od północy Beskid Żywiecki z Babia Górą, od zachodu Góry Kisuckie i płn. -wsch. fragment Małej Fatry, od południa Góry Choczańskie i Rohacze w Tatrach Zachodnich.Północna i wschodni kraniec Orawy przebiega głównym europejskim wododziałem pomiędzy Morzem Bałtyckim a Morzem Czarnym, gdzie oznaczają czubek-punkty na linii: Wielka Rycerzowa (1226 m nad poziomem morza )-Pilsko (1557 m nad poziomem morza)- Mędralowa (1168 m nad poziomem morza)-Babia Góra(1725 m nad poziomem morza)-Polica (1368 m nad poziomem morza) -Żeleźnica (912 mnad poziomem morza )-Magura Witowska (1228 m nad poziomem morza)-Wołowiec (2064 m nad poziomem morza). Głównie położona Magura Orawska podziela Orawę na dwa regiony: na Dolną Orawę – w całości po stronie słowackiej oraz Górną Orawę, której północno-wschodnią część w dopływie Czarnej Orawy należy do Polski i określana jest nazwą Polskiej Orawy. Ma ona obszar około 300 km kwadratowych oraz posiada około 25 tysięcy mieszkańców. Orawę od Podhala oddzielają Bory Orawskie nazywane też puściznami; ciężko dostępne lasy i torfowiska. Na południe od Pasma Babiogórskiego są różne szeregi równoległych grzbietów tak zwanych Działów Orawskich, oddzielonych od siebie wielkimi dolinami potoków, w których rozprzestrzeniły się wsie orawskie. W stronę od zachodu na wschód wyróżnia się: Dział Rabczycki, Lipnicki, Zubrzycki, Bembeński, Pająkowy i Wielki Dział (Dach Orawy). Historyjka Orawy, od wieków leżącej na styku dwóch państwowości, jest ściśle związana z dziejami Węgier, Polski i Słowacji. W czasie piastowskim część Górnej Orawy należała do Polski. Od końcówki XIV wieku calukta Orawa weszła w skład Królestwa Węgierskiego i była administrowana przez żupanów z siedzibą na Zamku Orawskim. W 1556 roku oddana w dziedziczne władanie potężnego rodu Thurzonów, który znacznie powiększył zamek i intensywnie kolonizował Górną Orawę. Zapraszamy na urlop w nasze regiony.